Everyday I meditate upon this, and every night I groan
Why is my own existence to myself the least known?
Whence have I come, why this coming here?
Where to must I go, when will my home to me be shown?
I am in desperate awe, why was I ever created?
For this, my creation, whatsoever was the reason?
Whatever is of the celestial realm, of that I speak
I am ready to go, my clothes are packed to be away thrown.
Why, take me to the tavern of that mighty King
I am drunk of that aroma, only by that wind may be blown
Joyous be that day that in search of the beloved
I take wing towards that land, upon that air I am flown.
Where is that ear that can hear my speech and song?
Who is the one who puts voice in this mouth of dust and stone?
Who is in these eyes through which gazes out to see?
Who is the one who wears this garment of flesh and bone?
Until I am lead without a doubt to my way home,
I will hold my breath, will only complain and moan.
Let me taste the wine of eternal communion
Cry out in drunkenness, intoxicated, broken, alone.
I did not come here on my own accord, nor will I thus leave
He who brought me here, shall return me to my very own.
Think not that I write these verses in a sober state
If sober, such seeds I could not possibly have sown.
– Rumi
روزها فکر من اینست و همه شب سخنم …. که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجـا آمـده ام، آمدنـم بهـر چـه بـود؟ ………. به کجـا میـروم آخر؟! ننمایی وطنـم
مانده ام سخت عجب، کز چه سبب ساخت مرا … یا چه بودهست مراد وی ازین ساختنم
جان که از عالم علوی است، یقین میدانم …. رخت خود باز برآنم که همانجا فکنم
مرغ باغ ملکوتم، نیم از عالم خاک ………. دو سه روزی قفسی ساختهاند از بدنم
ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست ……. به هوای سر کویش، پر و بالی بزنم
کیست در گوش که او میشنود آوازم؟ ……….. یا کدامست سخن می نهد اندر دهنم؟
کیست در دیده که از دیده برون مینگرد؟ … یا چه جانست، نگویی، که منش پیرهنم؟
به تحقیق مرا منزل و ره ننمایی …………. یک دم آرام نگیرم، نفسی دم نزنم
می وصلم بچشان، تا در زندان ابد …….. از سرعربده مستانه به هم در شکنم
من به خود نامدم اینجا، که به خود باز روم …….. آنکه آورد مرا، باز برد در وطنم
